Film/TV

SJAJ GLUMAČKE VIRTUOZNOSTI – ANA VUČKOVIĆ U KONTEKSTU SAVREMENE UMJETNOSTI

Piše: BOŽIDAR PROROČIĆ, književnik i publicista

Ana Vučković, kao izuzetna glumica sa Cetinja i iz Crne Gore, dodaje posebnu dimenziju toj bogatoj kulturnoj baštini koja prožima ovaj grad. Njena prisutnost na sceni nije samo umjetnički doprinos već i suptilna refleksija duha mjesta koje je odigralo ključnu ulogu u stvaranju velikih ličnosti u svijetu kulture. U svojoj dosadašnjoj blistavoj karijeri, Ana Vučković je zaronila u kulturne i jezičke dubine brojnih pozorišnih predstava, ostavljajući neizbrisiv pečat svoje umjetnosti na sceni. Izdvojiću nekoliko ključnih pozorišnih ostvarenja, predstavljajući kako je njeno umjetničko stvaralaštvo prožeto kulturom i jezikom, stvarajući time fascinantan lavirint scenskog izraza. Ana Vučković ne samo da uspješno prenosi svoj umjetnički izraz, već i odražava duh Cetinja kroz svoj autentičan pristup glumi. Njena interpretacija likova nosi sa sobom neku posebnu notu, možda odjek prošlih vremena i uticaja bogate kulturne tradicije. Kroz njenu igru, možemo osjetiti spoj tradicije i savremenosti, stvarajući time intrigantan most između prošlosti i sadašnjosti. Cetinje kao “Prijestonica” Crne Gore ima svoju značajnu poziciju u istoriji, umjetnosti i kulturi, a Ana Vučković se čini kao umjetnica koja, svjesno ili nesvjesno, prenosi tu naslijeđenu težinu i inspiraciju na svoje glumačko djelovanje. Njena prisutnost može biti shvaćena kao produžetak tog kontinuiteta, đe savremeni umjetnički izraz slijedi staze koje su proširile mnogi prije nje. Ana Vučković, proizišla iz ugledne cetinjske porodice umjetnika, ne samo da nosi svoj individualni umjetnički pečat, već je i oblikovana i nadahnuta dubokim umjetničkim naslijeđem svoje porodice. Ova naslijeđena nit umjetnosti predstavlja ključnu crtu njenog stvaralačkog puta. Magija Cetinja, koja proističe iz njegove prošlosti i značajnih ličnosti koje su procvjetale na ovim prostorima, postaje živopisna kulisa za Ana Vučković. Ona nije samo pojedinačni umjetnik; ona postaje jedan od značajnih čuvara kulturnog naslijeđa i priča koje su oblikovale ovo područje. Njena gluma nije samo umjetnički čin, već i dijalog s bogatom prošlošću koja leži u temeljima Cetinja. U krajnjem smislu, porodična nit umjetnosti nije samo puki nasljedni element u Aninom životu; ona postaje ključni faktor koji oblikuje njenu umjetnost i daje joj jedinstvenu dimenziju. Kroz ovu nit, Ana Vučković može izraziti svoj lični identitet, ali istovremeno i čuvati i proširivati umjetničko naslijeđe svoje porodice. Uz Anu Vučković najbolje bi išle misli američka glumice Džejn Fonda koja je jednom zapisala: “Ne glumite da budete neko drugi. Budite najbolja verzija sebe.”

U vrtlogu pozorišne scene, Ana Vučković se istakla sa svega 20. godina u predstavi ”Njegoš vatre”, premijerno izvedene 2020. godine, đe saživljava ulogu Luče pod rediteljskim vođstvom Paola Mađelija i Radmile Vojvodić. U ovoj esejističkoj analizi, dublje ćemo uroniti u njen scenski izraz, prateći njen put od umjetničke škole “Petar Lubarda” na Cetinju do blistavih trenutaka na sceni. Luča, lik koji oživljava kroz Ana Vučković, postaje poprište njenog izuzetnog glumačkog majstorstva. Kroz rediteljsku prizmu Paola Mađelija i Radmile Vojvodić, Ana prenosi energiju i strast lika, istražujući dubinu emocija koje Luča nosi. Njeno tumačenje doprinosi ukupnom doživljaju predstave, unoseći autentičnost i duboki emotivni trag. Sama činjenica da je na svojim počecima uključena u projekt koji se bavi djelom kao što je “Njegoš vatre” nastala prema motivima filozofsko-teološke poeme “Luča Mikrokozma” Petra Petrovića Njegoša svjedoči o njenom profesionalizmu i hrabrosti da se suoči s kompleksnim i zahtjevnim ulogama. Ova predstava postavlja je u centar pozornice, đe njena interpretacija Luče postaje jedno od središnjih obilježja izvođenja. U esejističkom tonu, možemo osvijetliti njen pristup liku Luče. Kroz pažljivo izabrane gestove, intonacije glasa i emotivne nijanse, Ana Vučković stvara višeslojnu i živopisnu interpretaciju. Njena sposobnost da prenese suptilne nijanse karaktera doprinosi širem kontekstu predstave, čineći je nezaboravnom za gledaoce.

U predstavi “Everyman Đilas” u režiji Radmile Vojvodić, premijerno izvedena 2013. godine Ana Vučković glumi Đilasovu ženu. Ana Vučković, kroz svoju izvanrednu interpretaciju Đilasove žene u predstavi “Everyman Đilas,” uspijeva donijeti izuzetnu dubinu i slojevitost svojoj sporednoj ulozi, dosežući visoke umjetničke standarde koje su nagrađeni zasluženom (Nagradom za sporednu žensku ulogu) Njen glumački pristup ovoj karakternoj ulozi odiše suptilnošću i emotivnom snagom. Ana Vučković je majstorski prepoznala tonalitete lika Đilasove žene, prenoseći gledaocima ne samo površinske emocije već i dublje unutrašnje konflikte koje lik nosi. Njena sposobnost da istraži kompleksnost lika odražava se u svakom gestu, svakom dijalogu i nijansiranoj paleti emocija koje donosi na scenu. Jedan od ključnih elemenata njenog izraza jeste sposobnost prenosa univerzalnih emocija koje se mogu povezati sa svakim gledaocem. Kroz njen glumački dar, Ana Vučković uspela je stvoriti lik koji nije samo supruga Đilasa, već i simbol ženske snage, odanosti i emotivne hrabrosti. Njen izraz lica, gestikulacija, i ton glasa stvaraju autentičan doživljaj životnosti lika, omogućavajući publici da se lako poveže s njenim likom. Uzimajući u obzir režijske odluke Radmile Vojvodić, Ana Vučković je uspjela istaknuti ključne elemente lika Đilasove žene, u skladu s ukupnim konceptom predstave. Njeno razumijevanje režijske vizije i sposobnost da je interpretira kroz svoj glumački izraz doprinose koherentnosti i uspjehu predstave u cjelini. U konačnici, Ana Vučković je svojom izvanrednom glumačkom vještinom postigla ne samo prepoznavanje, već i duboko poštovanje publike i kritike. Njena uloga, iako sporedna, postala je ključni činilac koji doprinosi ukupnoj umjetničkoj vrijednosti “Everyman Đilas,” čineći je nezaboravnom i ostavljajući snažan utisak na sve one koji su imali privilegiju da je pogledaju i dožive. 

“Orkanski visovi”, u režiji Dore Ruzdjak Podolski, pruža jedinstvenu i snažnu interpretaciju lika Keti, koju nježno i sugestivno tumači Ana Vučković. Premijerno izvedena 2017. godine, ova predstava donosi dubinu i kompleksnost Keti, istražujući njenu unutrašnju borbu između divlje strasti prema Hitklifu i istovremene potrebe za stabilnošću i jednostavnošću koju donosi brak sa Edgarom. Ana Vučković, kao Keti, uspješno prenosi emocionalnu razapetost koja prožima ovaj lik. Naročito se ističe u scenama koje prikazuju njen emotivni slom nakon gubitka Hitklifa, kada on odlazi u naručje Izabele iz osvete. U jednom od najupečatljivijih trenutaka, Keti odsutno čerupa jastuk na gornjem prozoru, simbolički rasturajući svoj svijet. Ova scena predstavlja duboku emotivnu bol i gubitak koji Keti doživljava, a Vučković je majstorski dočarava, donoseći na scenu njen unutrašnji haos. Posebno zapažene su scene zbližavanja između Keti i Hitklifa, koje su bogato oblikovane i poetički izrađene. Rediteljsko čitanje lika Keti dolazi do izražaja u ovim trenucima intimnosti, đe se susret ljubavi i bola odvija na dubok i emotivan način. Kroz izražajnu igru aktera, ove scene preplavljuju gledaoce kompleksnošću osjećanja likova. Rediteljski pristup Dore Ruzdjak Podolski dodatno obogaćuje interpretaciju “Orkanskih visova.” Njen fokus na detaljima i emotivna dubina likova doprinosi ukupnom doživljaju predstave. “Orkanski visovi” pod njenom režijom postaju ne samo priča o strastvenoj ljubavi i osveti već i introspektivno putovanje kroz ljudsku dušu.  Ana Vučković u ulozi Keti, pod rediteljskom palicom Dore Ruzdjak Podolski, uspijeva sugestivno i emotivno dočarati univerzalnost i složenost ljudskih emocija koje proživljava ovaj nezaboravni lik iz književnosti. Vučković u ovoj predstavi ostavlja snažan utisak i otvara prostor za razmišljanje o suštini ljubavi, bola i gubitka.

Everyimen Đilas režija Radmila Vojvodić (foto Duško Miljanić)

Ana Vučković u filmu “Poslije zime” reditelj: Ivan Bakrač  (2021) godina. Ana Vučković sjajno tumači Mariju, prenoseći njen karakter koji je obogaćen osjećajnošću i željom za zajedništvom. Marijina inherentna osjećajnost čini je prijateljem, a njena spremnost za zajedništvo oslikava se u svim aspektima njenog života. Njena borba za bolje sutra nije samo lična ambicija već i radost trenutka. Ovaj aspekt njenog karaktera dodatno naglašava dubinu njenog emocionalnog doživljaja, što Ana Vučković majstorski prenosi svojom interpretacijom. U filmu, Marija ima stabilan odnos sa svojim mladićem Marinom, tumačenim od strane Miše Obradovića. Ova veza, iako ima svoje uspone i padove, čini se čvrstom i stabilnom, djelimično zahvaljujući Marinovim obećanjima o boljem poslu na kruzeru za oboje. Međutim, Marijino otkriće polne infekcije značajno narušava tu stabilnost i dovodi do dubokih promjena u njenom životu. Ana Vučković uspješno donosi kompleksnost Marijinog emotivnog iskustva, posebno u scenama đe se suočava s izazovima i neizvjesnostima koje donosi otkriće polne infekcije. Njeno suptilno i autentično glumačko izražavanje pomaže gledaocima da se duboko povežu s likom Marije i prožive s njom sve aspekte njenog emotivnog putovanja. U samom filmu (prva priča) Ana Vučković briljira u ulozi Marije, prikazujući je kao snažan lik čija borba za srećom i boljim životom postaje glavni pokretač radnje filma. Njeno izvođenje dodaje dubinu ovom emotivnom filmu i doprinosi cjelokupnom doživljaju gledaoca. 

Ana Vučković, kao mladacglumica, predstavlja izuzetan doprinos svijetu umjetnosti, kako na pozornici tako i na filmskom platnu. Njeno izvanredno umijeće, šarm i predanost glumi čine je jednom od najizrazitijih ženskih figura u svijetu umjetnosti, sa blistavom budućnošću pred sobom. Rođena u gradu Cetinje, Ana izgleda kao da nosi magičnu nit i liniju koja je povezuje s umjetnošću. Cetinje, bogato kulturno naslijeđe, pružilo joj je inspiraciju i čvrst temelj za njen umjetnički put. Grad koji diše umjetnost dao je Ani polazište da istražuje i razvija svoj izraz, čineći je ne samo lokalnim ponosom već i globalnom umjetničkom pojavom u regionu. Na pozornici, Ana Vučković zrači energijom koja plijeni pažnju publike. Njena interpretacija likova donosi dubinu i autentičnost, a sposobnost da prenese širok spektar emocija čini je izuzetnom pozorišnom umjetnicom. Njena prisutnost na sceni ostavlja neizbrisiv trag, a publika se lako povezuje s njenim likovima zbog njenog emotivnog angažmana. U filmu, Ana se ističe svojom svestranošću i sposobnošću prilagođavanja različitim žanrovima. Njene filmske uloge odražavaju širok raspon likova, od emotivnih drama do dinamičnih žanrova, što potvrđuje njen talenat i prilagodljivost. Njeno prisustvo na filmskom platnu obećava bogatu karijeru s mnogim značajnim ostvarenjima. Ana Vučković nije samo glumica koja prezentuje riječi i pokrete, već umjetnica koja donosi svoju autentičnost i duboko razumijevanje likova koje tumači. Njena interpretacija umjetnosti nije samo predstavljanje, već istraživanje i dijalog s likovima i pričama koje prenosi.

U umjetničkom fokusu Ana Vučković predstavlja ne samo mladu i izuzetnu glumicu, već i umjetnicu koja donosi svježinu i strast u svijet umjetnosti. Njen značaj kao pozorišne i filmske glumice proteže se izvan scenskih dasaka i filmskog platna, ostavljajući dubok i trajan utisak u umjetničkom svijetu. S njenim talentom, predanim radom i ljubavlju prema umjetnosti, Ana ima pred sobom svijetlu budućnost ispunjenu mnogim značajnim dostignućima.

Na kraju, dopuštam sebi slobodu da podijelim lično razmišljanje: ,,U gradu umjetnosti, svaka scena postaje dio šire slike, a svaki glumac postaje slikar vlastite sudbine na platnu stvarnosti. Kroz svjetlost reflektora, Ana Vučković oslikava svojim talenatom ne samo likove koje tumači već i dušu grada koji joj pruža inspiraciju. Njen doprinos sceni nije samo izvođenje uloga, već stvaranje živopisnih pejzaža emocija koji ostavljaju neizbrisiv trag u umjetničkom nasleđu Cetinja. U ovoj igri svjetla i sjenki, Ana postaje kustos vlastitog umjetničkog muzeja, a svaki nastup je nova izložba njenih dubokih, emotivnih platana. Njena umjetnost nije samo performans, već priča koja se ukazuje publici, pozivajući je da zaroni u svijet mašte i istine. “

IZ ZVANIČNE BIOGRAFIJE DOSTUPNE NA SAJTU CNP

ANA VUČKOVIĆ (Cetinje 1990), na Cetinju završila srednju likovnu školu “Petar Lubarda” i Fakultet dramskih umjetnosti, studijski program Gluma, u klasi Branislava Mićunovića. Glumica u CNP

Predstave: “Njegoš vatre” (režija: Paolo Mađeli i Radmila Vojvodić), “Otelo” (režija: Veljko Mićunović), “Četvrta sestra” (režija: Ana Vukotić), “Ribarske svađe” (režija: Ana Vukotić), “Žabar” (režija: Lidija Dedović), “San na Božić” (režija: Lidija Dedović) “Everyman Đilas” (režija: Radmila Vojvodić), “Nobelovci” (režija: Goran Bulajić), “Providenca” (režija: Egon Savin), “Tri sestre” (režija: Ana Vukotić i Slobo Milatović), “o.REST in PEACE” (režija: Stevan Bodroža), “Presvlačenje” (režija: Mirjana Medojević), “Ćelava pjevačica” (režija: Slobodan Milatović), “Jao moj Jagoše” (režija: Goran Bulajić),  “Medeja semioklazam” (režija: Branko Brezovec) “Istraga” (režija: Stefan Sablić), “Samoubica” (režija: Veljko Mićunović), “Orkanski visovi” (režija: Dora Ruzdjak Podolski), “Bure baruta” (režija: Dejan Projkovski), “Zimska bajka” (režija Dino Mustafić), “Hamlet” (režija Ana Vukotić), “Smrt i njeni hirovi” (režija Lidija Dedović), “Apartma Savoja” (režija Slobodan Milatović), “Predstava Hamleta u selu Mrduša Donja” (režija Luka Kortina), “Gospodska krv” (režija Slobodan Milatović), “Tri sestre” (režija Branislav Mićunović), “Ko se boji Virdžinije Vulf” (režija Paolo Mađeli), “Predsjednice” (režija Radmila Vojvodić)

Filmovi: “Poslednje poglavlje” (režija: Nemanja Bečanović); “Ispod mosta, među stijenama (režija: Pavle Simonović), “Poslije zime” (režija Ivan Bakrač), “Duga” (režija Aleksandar Vujović), “Orlovsko gnijezdo” (režija Milija Šćepanović), “Grudi” (režija Marija Perović), “Djeca” (režija Nikola Vukčević) “Poslije zime” (režija Ivan Bakrač, Vladimir Blaževski)

Serija: “Budva na pjenu od mora” (režija: Milan Karadžić).

Učestvovala u TV serijalu “Poetski teatar”, režija Goran Bulajić

Dobitnica je Godišnje nagrade CNP za visoke umjetničke rezultate u 2014. godini, za ulogu Đilasove žene u predstavi “Everyman Đilas”. Dobila je Grand prix za najbolju žensku ulogu u predstavi “Nobelovci” u režiji Gorana Bulajića na „Međunarodnom festivalu glumca Nikšić 2014“. Dobila je nagradu za predstavu “Gospodska krv”u režiji Slobodana Marunovića. Green Montenegro International Film Fest nagrada za film (2022) “Poslije zime” (režija Ivan Bakrač, Vladimir Blaževski). Nagrada za film (2022) “Poslije zime” Mojkovačka filmska jesen (režija Ivan Bakrač, Vladimir Blaževski).

Napomena: Autor fotografija je Duško Miljanić

Related posts

Žalica – dobitnik varšavskog Grand Prixa

Dijaspora BiH Administrator

Snima se dokumentarni film o sarajevskom bendu: Priča o životu Adnana Šarana i grupi “Skroz”

Dijaspora BiH Administrator

Svjetska turneja “Deset u pola”: “Radi se o toploj, ljudskoj priči, o prijateljstvu ali i o Sarajevu

Dijaspora BiH Administrator

BiH raskošno predstavljena na festivalu u Trstu

Dijaspora BiH Administrator

Model i manekenka osvojila simpatije Bosanaca i Hercegovaca, uskoro ponovo na malim ekranima

Dijaspora BiH Administrator

BH Telecom pokrenuo domaću platformu za produkciju filmskih i  televizijskih programa

Dijaspora BiH Administrator

Leave a Comment